Arkadiusz Rybicki - Aram Dyrektor Rady Programowej Fundacji. Urodził się 12 stycznia 1953 roku. Ukończył historię na Uniwersytecie Gdańskim. W 1977 roku był jednym z założycieli i wydawców pisma "Bratniak", w 1979 roku współtworzył Ruch Młodej Polski. Podczas strajku w sierpniu 80 roku w Stoczni Gdańskiej razem z Maćkiem Grzywaczewskim wypisał 21 postulatów strajkujących na słynnej tablicy, która przez UNESCO została wpisana na listę światowego dziedzictwa kulturowego. Po sierpniu 1980 zaangażował się w działalność Solidarności i był dyrektorem Biura Informacji Prasowej SOLIDARNOŚC - "BIPS”. W czasie stanu wojennego był przez rok osadzony w więzieniu (internowany) w Strzebielinku, przez 2 miesiące wspólnie z Krzyśkiem Frączakiem na celi izolatce – twarde łoże. Od 1983 roku, przez kilka lat był bliskim współpracownikiem Lecha Wałęsy. W 1988 roku napisał jego biografię. W latach 1999-2001 był wiceministrem kultury i dziedzictwa narodowego. W latach 2000-2002 - kuratorem Narodowego Zakładu im. Ossolińskich. Od 2005 r. był posłem do sejmu RP.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem w drodze do Katynia.

Jerzy Borowczak. Ukończył Technikum Budowy Okrętów w Gdyni. Należał do aktywnych działaczy Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. W 1980 razem z Bogdanem Borusewiczem, Bogdanem Felskim i Ludwikiem Prądzyńskim zainicjował strajk w Stoczni Gdańskiej. Od tego czasu należy do bliskich współpracowników Lecha Wałęsy. Po powołaniu NSZZ "Solidarność" został wiceprzewodniczącym komisji zakładowej związku z SG. Po wprowadzeniu stanu wojennego dyscyplinarnie zwolniony, pracował w gdańskiej Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych "ŚWIETLIK" - "GDAŃSK". W 1989 powrócił do pracy w Stoczni Gdańskiej, zajął się działalnością związkową w ramach reaktywowanej NSZZ "Solidarność". Był m.in. przewodniczącym związku w swoim zakładzie pracy.

W 2000 objął mandat posła na Sejm III kadencji, zajmując miejsce zmarłej Franciszki Cegielskiej z ramienia AWS. W 2001 poparł powstanie Platformy Obywatelskiej.

Od 2002 pełni funkcję dyrektora w Fundacji Centrum Solidarności, a od 2006 także radnego Gdańska z ramienia PO. Jest Honorowym Obywatelem Miasta Gdańska.

W 2006 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Maciej Płażyński Urodził się 10 lutego 1958 roku. Działacz RMP. Po sierpniu 1980 założyciel i przewodniczący Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich na Uniwersytecie Gdańskim. Był jednym z organizatorów strajków studenckich przed i po 13 grudnia 1981. W stanie wojennym założył i był prezesem Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych "ŚWIETLIK" - "GDAŃSK". Współtwórca "Kongresu Liberałów", z którego później wyłoniła się partia Kongres Liberalno-Demokratyczny. W latach 1990-1996 r. był pierwszym niekomunistycznym wojewodą gdańskim (nominację otrzymał od Tadeusza Mazowieckiego). Był wśród członków-założycieli Ruchu Społecznego AWS. W latach 1997-2001 poseł, marszałek Sejmu RP. W 2001 roku wraz z Andrzejem Olechowskim i Donaldem Tuskiem powołał Platformę Obywatelską. Od 2005 roku wicemarszałek Senatu. W wyborach parlamentarnych w październiku 2007 roku startował z listy PiS. Nie wstąpił jednak do klubu PiS - został posłem niezrzeszonym. Prezes stowarzyszenia Wspólnota Polska

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem w drodze do Katynia.

Jan Pawlicki – Jan Stalony-Dobrzański, 1959, urodzony i zamieszkały w Krakowie, architekt, scenograf i literat. Założyciel Galerii Słowiańskiej. Jest koordynatorem szeregu projektów i wydarzeń kulturalnych realizowanych w Polsce, Rosji, na Ukrainie i Litwie oraz w Unii Europejskiej.

Jest m.in. autorem projektu odbudowy spalonego sanktuarium prawosławnego na Św. Górze Grabarce - nazywanego prawosławną Częstochową, koordynował rekonstrukcję arcydzieła kozackiego baroku - Srebrnych Carskich Wrót w Soborze Sofijskim w Kijowie. W Polsce, Rosji, Litwie, Ukrainie i Hiszpanii odpowiadał za realizację cyklu ekspozycji - monumentalnej sztuki i ikony Jerzego Nowosielskiego, organizator wystaw witraży Adama Stalony-Dobrzańskiego (swojego dziadka). Wydawca katalogów - Jerzego Nowosielskiego, Adama Stalony-Dobrzańskiego i ikony staro obrzędowej.

W realizacji powyższych projektów współpracował z następującymi instytucjami: Patriarchatem Moskiewskim, Metropolią Prawosławną w Warszawie, Muzeum Sofii Kijowskiej w Kijowie, Muzeum Narodowym we Lwowie, Muzeum Sztuki Litwy w Wilnie, Muzeum Miejskim w Barcelonie, Walencji i Saragossie, Muzeum Pielgrzymkowym w Santiago de Compostela oraz szeregiem polskich instytucji kulturalnych z Muzeum Narodowym w Warszawie na czele.

Wystawa witraży Adama Stalony-Dobrzańskiego we Lwowie

Mariusz Wilk (ur. 19 stycznia 1955 r. we Wrocławiu) – dziennikarz, pisarz, eseista i podróżnik.

Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1978 był działaczem opozycji demokratycznej. Współtwórca "podziemnych" pism opozycyjnych: "Biuletyn Dolnośląski", "Podaj dalej", "Tematy". Podczas wydarzeń Sierpnia 1980 był współredaktorem biuletynu strajkowego NSZZ "Solidarność", wydawanego w Stoczni Gdańskiej. Od 1980 r. mieszkał w Gdańsku, gdzie był redaktorem naczelnym "Solidarności. Pisma Zarządu Regionu" (tu m.in. jego wywiad z Günterem Grassem). Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się, pozostając redaktorem pisma, aż do aresztowania w grudniu 1982 r. Po zwolnieniu z aresztu, od 1983 r. pracował w Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych "ŚWIETLIK" - "GDAŃSK". W 1984 r. wspólnie z Maciejem Łopińskim i Marcinem Moskitem (pseudonim, właściwe nazwisko: Zbigniew Gach) opublikował w Paryżu głośną książkę o czasach podziemnej "Solidarności" pt. "Konspira" (równocześnie ukazało się "podziemne" wydanie książki w Polsce), z wypowiedziami Bogdana Borusewicza, Zbigniewa Bujaka, Władysława Frasyniuka, Aleksandra Halla, Tadeusza Jedynaka, Bogdana Lisa, Eugeniusza Szumiejki. Książka otrzymała Nagrodę "Solidarności" Pracowników Wydawnictw w 1984 r. Aresztowany ponownie w 1986 r., m.in. pod zarzutem rzekomej współpracy z przedstawicielem obcego wywiadu (na co dowodem miało być wydanie na Zachodzie "Konspiry"). Zwolniony po kilku miesiącach na mocy amnestii. Po strajkach na Wybrzeżu w 1988 r. nie uczestniczy w czynnej działalności politycznej. W latach 90. przebywał za granicą. Osiedlił się w Rosji, na Wyspach Sołowieckich, później przebywał nad jeziorem Onega, ostatnio znów na Dalekiej Północy. W tym okresie był rosyjskim korespondentem paryskiej "Kultury", do ostatniego numeru pisma (2000 r.; Otrzymał m.in. Nagrodę Literacką "Kultury" im. Zygmunta Hertza w 1997 r.). Współpracuje obecnie z "Rzeczpospolitą" (dodatek "Plus-Minus"), jego teksty ukazywały się także w "Zeszytach Literackich", "Gazecie Gdańskiej" i "Przeglądzie Politycznym".

W 2006 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski

Napisał:

• Konspira. Rzecz o podziemnej "Solidarności" /1994
• Black'n Red /1991
• Wilczy Notes. Zapiski sołowieckie 1996-1998 /1998
• Wołoka /2005
• Dom nad Oniego /2006
• Tropami Rena /2007
• Lotem gęsi / 2012
• Dom włóczęgi / 2014

WSPÓŁPRACOWNICY

Osoba pragnąca zachować anonimowość, zaangażowana w działalność fundacji.